Özet İstiklâl Marşı'nın Kabulü Kısaca

Züleyha

Yönetici

İstiklâl Marşı’nın Kabulü Kısaca

1 Mart 1337 (1921) Meclis’in ikinci toplantı dönemi. Bütün mebuslar hazır ve dinleyiciler locaları doldurmuş. Başkanlık kürsüsünde Mustafa Kemal oturuyor. Bu, istiklâl mücadelesinin tarihî günlerinden biridir. Mustafa Kemal nihayet açış konuşmasına başlar ve Mütareke’den sonraki vahim vaziyeti kısaca anlattıktan sonra, “Bugün her cephede muzafferâne harbeden ve vatan müdafaasının ne demek olduğunu tamamen müdrik ordularımız” bulunduğunu anlatır. .

Hamdullah Suphi kürsüye gelerek İstiklâl Marşı’nı büyük bir heyecanla tekrar okudu. Bütün milletvekilleri, Milli Mücadele’nin ruhunu fevkalade bir ifadeyle terennüm eden bu büyük şiiri ürpertiler geçirerek dinlediler. Bu, İstiklâl Marşı’nın resmî marş olarak ilk okunuşu ve ayakta dinlenilişiydi. Fakat Âkif o sırada Meclis’te yoktu, çünkü görüşmeler başladığında mahcubiyetinden fazla kalamamış, sessizce, bir gölge gibi çıkıp gitmişti.


İstiklal Marşı resmen kabul edildikten sonra, Taceddin Dergâhı, Âkif’in dostlarıyla, tebrike gelenlerle dolup taştı. Koyu çaylar içildi ve koyu sohbetler yapıldı. Mehmet Âkif, yarışma birincisine verilecek olan 500 lirayı almamış ve Darülmesai adlı kuruluşa armağan etmiştir. Darülmesai, fakir Müslüman kadınlara ve çocuklara çeşitli işler öğreterek yoksulluklarına son vermek gayesiyle kurulmuş bir hayır derneğidir.
 
Üst