Özet Hz. Muhammed ve Hz.Ebu Bekir Sevr Mağarasında Yaşananlar Kısaca

Züleyha

Yönetici

Hz. Muhammed ve Hz.Ebu Bekir Sevr Mağarasında Yaşananlar Kısaca

SEVR MAĞARASI

Hz. Muhammed (s.a.v), en yakın arkadaşı Hz. Ebu Bekir ile birlikte hicret için yola çıkmıştı. Peygamberimizi öldürmek için evine gelen Mekkeliler, onu evinde bulamayınca Medine’ye doğru yola çıktığını anladılar. Onu yakalamak için izlerini sürerek takip ettiler. Sonunda Peygamberimiz ve arkadaşının saklandığı Sevr Mağarası’nın önüne kadar geldiler. Ebu Bekir (r.a) korku ve panik içinde:
– Ya Resulallah! Düşman o kadar yakınımıza geldi ki birazcık aşağıya eğilerek baksalar bizi görebilirler, dedi. Fakat Sevgili Peygamberimiz manevi güven ve huzurun verdiği sakin bir sesle:
– Üçüncüleri Allah olan iki kişiye bir şey olmaz, korkma! dedi. Sonra Kur’an-ı Kerim’den şu ayeti okudu: “... Üzülme! Allah bizimle beraberdir...” (Tevbe suresi, 40. ayet.) Gerçekten de Mekkeli müşrikler mağaranın yanına kadar gelmişlerdi. Fakat bir örümcek, ağını örerek mağaranın girişini kapatmış ve bir güvercin de mağaranın girişine yuva yapmıştı. Bu manzarayı görünce müşrikler, Peygamberimizin içeride olmasının imkânsız olduğunu düşündüler. Birbirlerini ikna etmek istercesine şöyle konuşuyorlardı:
– Burada olsalardı örümcek ağı bozulmuş, kuş da yuvasından uçmuş olurdu. Daha fazla zaman kaybetmeden gidelim başka yerlerde arayalım, diyerek oradan uzaklaştılar. Konuşmaları sessizce dinleyen Hz. Ebu Bekir bu yaşananlardan dolayı Rabbine şükretti.
(Buhârî, Fedâilu’l-ashâb, 2; Beyhakî, Delâilu’n-nübüvve, C 2, s. 475.)
 
Üst